هنرِ رُمان

پاسخ اورهان پاموک به پرسش «چرا رمان بخوانیم؟» را از کتاب چمدان پدرم با هم می‌خوانیم.   هر رمانی نوعی سبد است برای حمل دنیای خیالی که می‌خواهیم مدام زنده و آماده در دسترس‌مان باشد.   رمان‌ها پاره‌هایی از خیال را که ما برای فراموش کردن دنیای رنج‌آور به درون آن‌ها پناه می‌بریم به هم […]

می‌نویسم برای خوشبختی!

من هر روز به دنبال نو کردن چراهایم هستم. این‌بار به دنبال پرسش «چرا می‌نویسم؟» به سراغ  چمدان پدرم رفتم؛ کتابی از اورهان پاموک.   اورهان پاموک ادبیات را همان کاری می‌داند انسان با حبس خود در اتاقی و نشستن پشت میزی و پناه بردن به گوشه‌ای و روایت کردن خود با قلم و کاغذ […]

پاره‌هایی از خِردِ بی‌زمان

من یک کلکسیونرم. اما به جای جواهر، تمبر یا نقاشی، کلماتی جا مانده از زمان را جمع می‌کنم.   صیادِ پاره‌هایی از خردِ بی‌زمانم (خِرد پاره‌ها!)؛ در میان انبوهی از تفصیل‌ها و توصیف‌ها. مکتوب‌ها را در پیِ یافتن قطعه‌ای از آن حقیقت از دست‌رفته می‌کاوم تا افسونی از تسلی بیابم و در گوشه‌ای نگاه دارم […]

از سمت‌وسوی دیستوپیا

در ادامهٔ پست دیستوپیا،‌ کمی دورتر از نزدیک به پیدایش دیستوپیا و تفاوت‌های این ژانر با علمی‌ـ‌تخیلی و آخر‌الزمانی می‌پردازم.   پیدایش دیستوپیا اتوپیا جایی است که برای وجود داشتن زیادی خوب است در حالی‌که  دیستوپیا جایی است که خیلی بد است اگر وجود داشته باشد. ژانر دیستوپیا برای اولین بار بعد از انقلاب فرانسه […]

شش پرده از زندگی فئودور داستایوفسکی

این متن، که به قلم دکتر آیدین آرتا نگاشته شده است، شش پرده از زندگی فئودور داستایوفسکی، نویسندهٔ شهیر روس و از بزرگ‌ترین متفکران تاثیرگذار بر جنبش اگزیستانسیالیسم را از زبان خود او و با استفاده از گزیده‌ای از جملات جاودانی که از او به یادگار مانده‌اند را به تصویر می‌کشد. می‌توانید خوانش آن را […]

چرا باید رمان بخوانیم؟

خواندن رمان، زیستن به نوعی دیگر را برای هر یک از ما ممکن می‌سازد. هر رمان، دریچه‌ای نو به جهانی می‌گشاید که ممکن است ما حتی از وجودش یا حتی از خیالش هم آگاه نباشیم. دوست‌داران ادبیات می‌گویند که برگ‌های یک کتاب جایی دوست‌داشتنی برای ماندن است و سفری که رمان ما را به آن […]